GVS-beoordeling ivermectine (Stromectol®) voor de behandeling van scabiës

Zorginstituut Nederland heeft beoordeeld of ivermectine (Stromectol®) opgenomen kan worden in het Geneesmiddelenvergoedingssysteem (GVS). Ivermectine kan worden toegepast bij de behandeling van scabiës (schurft). Het Zorginstituut adviseert de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) om ivermectine (Stromectol) op te nemen op bijlage 1B van het GVS en aan de vergoeding een nadere voorwaarde te verbinden (bijlage 2).

Indicatie waarvoor vergoeding is aangevraagd

Ivermectine (Stromectol) kan worden toegepast bij de behandeling van scabiës, ook wel schurft genoemd. De registratiehouder van het middel heeft vergoeding aangevraagd voor de toepassing van ivermectine bij mensen met scabiës in de leeftijd van 2 tot 80 jaar.

Ivermectine (Stromectol) is beschikbaar als tablet voor orale toediening. Dat betekent dat het middel via de mond kan worden ingenomen. Elk tablet bevat 3 mg ivermectine. Omdat andere middelen voor de behandeling van scabiës crèmes zijn die lokaal worden toegediend, verzoekt de registratiehouder om ivermectine (Stromectol) te plaatsen op bijlage 1B van het GVS en aan de vergoeding een bijlage 2-voorwaarde te stellen.

Advies van het Zorginstituut

Zorginstituut Nederland adviseert om ivermectine (Stromectol®) op te nemen op bijlage 1B en bijlage 2 van het GVS en de volgende vergoedingsvoorwaarde te stellen:

  • uitsluitend voor een verzekerde waarbij het geneesmiddel zal worden ingezet voor:
    • scabiës.

Geneesmiddelenvergoedingssysteem (GVS)

Ivermectine (Stromectol) is een extramuraal geneesmiddel. Extramurale geneesmiddelen zijn medicijnen voor thuisgebruik, die op recept van een arts verkrijgbaar zijn bij de apotheek. Ze worden alleen vergoed uit het basispakket van de zorgverzekering als ze in het GVS staan. De hoogte van de vergoeding hangt af van de lijst waarop ze staan. Onderling vervangbare geneesmiddelen worden geclusterd op bijlage 1A. Hiervoor kan een vergoedingslimiet gelden. Unieke geneesmiddelen komen op bijlage 1B. Hiervoor geldt geen vergoedingslimiet. Er kunnen ook nadere voorwaarden gelden voor vergoeding. Dan komt een medicijn ook op bijlage 2.

De Wetenschappelijke Adviesraad (WAR) adviseert het Zorginstituut het Zorginstituut bij de beoordeling. Op basis van de beoordeling stuurt het Zorginstituut een advies aan de minister van VWS. De minister neemt de uiteindelijke beslissing om het medicijn wel of niet te vergoeden uit het basispakket van de zorgverzekering.

Bekijk het filmpje voor meer uitleg over hoe wij de beoordeling van geneesmiddelen aanpakken.

Beoordeling van geneesmiddelen door het Zorginstituut

Iedereen in Nederland betaalt mee aan de gezondheidszorg. Zorginstituut Nederland waakt erover dat die zorg goed én betaalbaar blijft.

Komt er bijvoorbeeld een nieuw medicijn op de markt, dan beoordelen wij of het vergoed moet worden uit het basispakket. We geven daarover advies aan de minister voor Medische Zorg.

Die beoordeling gaat zo:
Als een medicijn is goedgekeurd kan de fabrikant een aanvraag bij ons doen voor toelating tot het basispakket. Zodra we alle informatie en wetenschappelijke onderzoeken hebben ontvangen, gaan we aan de slag.
We beantwoorden vragen als:

  • Hoe ernstig is de ziekte?
  • Hoe goed werkt het medicijn?
  • Bij welke groep patiënten?
  • En, wat kost het ten opzichte van wat het oplevert voor de patiënt?

Als er al een medicijn voor de ziekte is, dan vergelijken we ze met elkaar.

Soms blijkt tijdens de beoordeling dat er onzekerheid is over hoe lang de ziekte wegblijft. Of dat het niet bij alle patiënten lijkt te werken. We adviseren dan over wie het medicijn moet krijgen.
Soms is het medicijn heel duur. Vergoeding hiervan kan dan ten koste gaan van zorg voor andere patiënten. We adviseren dan om over de prijs te onderhandelen.

Bij de beoordeling betrekken we patiëntenorganisaties, dokters en zorgverzekeraars. En we krijgen advies van twee onafhankelijke commissies:
de Wetenschappelijke Adviesraad en de Adviescommissie Pakket.

We wegen alle feiten en onzekerheden tegen elkaar af in ons advies. De minister besluit uiteindelijk of het medicijn vergoed wordt uit het basispakket.

Zo besteden we het geld voor de zorg, waar iedereen aan meebetaalt, aan goede medicijnen die het geld waard zijn.