Zorg die de huisarts levert valt onder het basispakket. Bij de huisarts kunnen mensen terecht met gezondheidsklachten en vragen over hun gezondheid. Bij ernstige klachten kan de huisarts ook een bezoek aan huis brengen. De huisarts behandelt zelf medische klachten, maar soms is zorg nodig van bijvoorbeeld een arts in het ziekenhuis, een psycholoog of een wijkverpleegkundige.

Huisartsenzorg

Een aantal behandelingen laat de huisarts uitvoeren door de praktijkassistente, de praktijkverpleegkundige of de nurse practitioner. Voor het zelfstandig afhandelen van klachten hebben deze verpleegkundigen duidelijke instructies gekregen van de huisarts, maar de huisarts blijft wel zelf verantwoordelijk. De basisverzekering vergoedt de zorg die een huisarts zelf verleent of laat verlenen door ondersteunend personeel in de praktijk.

Huisartsenzorg bestaat onder andere uit:

  • Beoordeling en behandeling van medische klachten
    De huisarts is het eerste aanspreekpunt voor medische klachten en handelt een groot deel van alle klachten zelf af. De kosten van de zorg door de huisarts zelf of van de medewerkers binnen de praktijk vallen buiten het eigen risico.
  • (Laboratorium)diagnostiek aanvragen
    Om te bepalen waar iemand last van heeft (het stellen van de diagnose) kan een huisarts testen aanvragen bij (huisartsen)laboratoria. Op basis van de resultaten van de test kan de huisarts vervolgens de juiste behandeling bepalen. De kosten van de (laboratorium)diagnostiek vallen onder het eigen risico.
  • Doorverwijzen naar een dokter in het ziekenhuis voor verder onderzoek of behandeling
    Na het onderzoek of de behandeling door de medisch specialist kan de huisarts de patiënt eventueel zelf verder behandelen.
  • Voorschrijven van medicijnen
    De kosten voor medicijnen die door de huisarts zijn voorgeschreven vallen onder het eigen risico.

Zorg van de huisarts in of buiten de woonplaats

Om naar de huisarts te kunnen, moet een verzekerde zich zelf inschrijven bij een huisarts in zijn woonplaats. In sommige situaties kan echter huisartshulp noodzakelijk zijn, terwijl de verzekerde niet naar zijn eigen huisarts kan. Bijvoorbeeld tijdens een dagje uit of vakantie in eigen land. In die gevallen zal de voor de patiënt ‘onbekende’ huisarts een bedrag in rekening brengen, het zogenaamde passantentarief. Dit bedrag is hoger dan het gebruikelijke tarief voor een consult bij de ‘eigen’ huisarts. Deze kosten kan de verzekerde declareren bij zijn zorgverzekeraar.

Ketenzorg

Bij sommige chronische aandoeningen is de samenwerking tussen huisarts en andere zorgverleners nodig. Het gaat dan bijvoorbeeld om een diëtist, fysiotherapeut of een oefentherapeut. Dit kan het geval zijn bij diabetes, COPD of cardiovasculair risicomanagement (CVR, het van te voren inschatten of er een hoog risico is op hartziekten en/of vaatziekten). Deze vorm van zorg heet ketenzorg. Meer informatie hierover staat op de pagina 'Ketenzorg'.

Stoppen-met-roken programma

Verzekerden die willen stoppen met roken kunnen aanspraak maken op een vergoeding voor het stoppen-met-roken programma. De huisarts is voor deze verzekerden vaak het eerste aanspreekpunt. De huisarts bespreekt samen met de verzekerde wat de mogelijkheden zijn om te stoppen met roken en bepaalt of en welke zorg en hulp er verder nodig is. Meer informatie is te vinden op de pagina 'Stoppen met roken'.

Eigen risico

Zorg die de huisarts levert valt onder het basispakket. Hiervoor geldt géén eigen risico. Het eigen risico geldt wel voor zorg die de huisarts voorschrijft (bijvoorbeeld medicijnen), de (laboratorium)diagnostiek die de huisarts buiten zijn praktijk laat uitvoeren en de zorg waarnaar hij verwijst (bijvoorbeeld een paramedicus of een medisch specialist). Kijk voor meer informatie op de pagina 'Eigen risico (Zvw)'.

Wlz-zorg en de huisarts

Als een verzekerde Wlz-zorg thuis ontvangt, kan hij zijn eigen huisarts houden. Als de verzekerde verhuist dan is het mogelijk dat hij een andere huisarts moet kiezen. Dat kan ook zo zijn, als hij naar een Wlz-instelling verhuist. Alleen als een verzekerde naar een Wlz-instelling verhuist, waar hij verblijf en behandeling krijgt van dezelfde instelling, kan hij geen eigen huisarts meer hebben. Dit staat beschreven op de pagina 'aanvullende zorg bij verblijf en behandeling (Wlz)'. Deze zorg wordt dan betaald vanuit de Wlz.

Regelgeving

Huisartsenzorg staat beschreven in artikel 2.4 van het Besluit zorgverzekering.