Zorginstituut Nederland beoordeelt of isatuximab (Sarclisa®) in combinatie met bortezomib, lenalidomide en dexamethason vergoed kan worden. Dit medicijn kan worden gebruikt voor bepaalde patiënten met multipel myeloom. Isatuximab is een sluisgeneesmiddel. Vanwege de te verwachten hoge kosten heeft de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) het medicijn voor gebruik bij genoemde patiënten in de ‘sluis voor dure geneesmiddelen’ geplaatst.
Isatuximab is bedoeld voor bepaalde mensen met multipel myeloom
Isatuximab is de werkzame stof. De merknaam is Sarclisa®. Het medicijn wordt via een infuus toegediend in het bloed. Het moet worden gebruikt in combinatie met bortezomib, lenalidomide en dexamethason. Bortezomib is een medicijn dat je als een injectie onder de huid spuit. Lenalidomide en dexamethason zijn medicijnen die je slikt als tabletten.
Het medicijn kan worden gebruikt bij mensen met multipel myeloom. Bij multipel myeloom is sprake van een ongecontroleerde deling van kwaadaardige plasmacellen in het beenmerg. Plasmacellen zijn witte bloedcellen die antistoffen maken. Beenmerg is weefsel in de botten. Multipel myeloom wordt ook wel ‘de ziekte van Kahler’ genoemd.
De fabrikant heeft de vergoeding aangevraagd voor isatuximab in combinatie met bortezomib, lenalidomide en dexamethason als inductietherapie bij patiënten met nieuw gediagnosticeerde multipel myeloom die kunnen worden behandeld met stamceltransplantatie. Bij een stamceltransplantatie krijgen mensen met multipel myeloom stamcellen toegediend in de bloedbaan. Voordat mensen met multipel myeloom een stamceltransplantatie kunnen krijgen, moeten eerst zoveel mogelijk kwaadaardige plasmacellen worden gedood of opgeruimd door het eigen lichaam. Daarom krijgen mensen eerst een behandeling met een combinatie van medicijnen. Deze eerste behandeling wordt ook wel inductietherapie genoemd.
Meer informatie voor patiënten (Apotheek.nl)
Meer informatie voor professionals (Farmacotherapeutisch Kompas)
Uitleg over sluisgeneesmiddelen
De minister heeft isatuximab voor inzet bij bepaalde patiënten met multipel myeloom in de 'sluis voor dure geneesmiddelen' geplaatst. Geneesmiddelen die in het ziekenhuis worden gebruikt, noemen we intramurale geneesmiddelen. Nieuwe intramurale geneesmiddelen worden meestal zonder bijzondere afspraken over de prijs of het gebruik toegelaten tot het basispakket van de zorgverzekering. Als nieuwe middelen veel kosten, dan kan de minister van VWS besluiten om deze tijdelijk uit het basispakket te houden en in de ‘sluis voor dure geneesmiddelen’ plaatsen. Dit betekent dat het middel pas voor vergoeding uit het basispakket in aanmerking komt, als:
- het Zorginstituut een positief pakketadvies heeft uitgebracht;
- er afspraken zijn gemaakt voor gepast gebruik;
- de minister een prijsonderhandeling heeft uitgevoerd.
Kijk voor meer uitleg op de pagina ‘Sluis voor dure geneesmiddelen’.
Hoe ontstaat het advies?
De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) vraagt het Zorginstituut een beoordeling te doen. De minister neemt de uiteindelijke beslissing om het medicijn wel of niet te vergoeden uit het basispakket van de zorgverzekering.
Bekijk het filmpje voor meer uitleg over hoe wij de beoordeling van geneesmiddelen aanpakken.
[Zorginstituut Nederland]
Iedereen in Nederland betaalt mee aan de gezondheidszorg. Zorginstituut Nederland waakt erover dat die zorg goed én betaalbaar blijft.
Komt er bijvoorbeeld een nieuw medicijn op de markt, dan beoordelen wij of het vergoed moet worden uit het basispakket. We geven daarover advies aan de minister voor Medische Zorg.
Die beoordeling gaat zo:
Als een medicijn is goedgekeurd kan de fabrikant een aanvraag bij ons doen voor toelating tot het basispakket. Zodra we alle informatie en wetenschappelijke onderzoeken hebben ontvangen, gaan we aan de slag.
We beantwoorden vragen als:
- Hoe ernstig is de ziekte?
- Hoe goed werkt het medicijn?
- Bij welke groep patiënten?
- En, wat kost het ten opzichte van wat het oplevert voor de patiënt?
Als er al een medicijn voor de ziekte is, dan vergelijken we ze met elkaar.
Soms blijkt tijdens de beoordeling dat er onzekerheid is over hoe lang de ziekte wegblijft. Of dat het niet bij alle patiënten lijkt te werken. We adviseren dan over wie het medicijn moet krijgen.
Soms is het medicijn heel duur. Vergoeding hiervan kan dan ten koste gaan van zorg voor andere patiënten. We adviseren dan om over de prijs te onderhandelen.
Bij de beoordeling betrekken we patiëntenorganisaties, dokters en zorgverzekeraars. En we krijgen advies van twee onafhankelijke commissies:
de Wetenschappelijke Adviesraad en de Adviescommissie Pakket.
We wegen alle feiten en onzekerheden tegen elkaar af in ons advies. De minister besluit uiteindelijk of het medicijn vergoed wordt uit het basispakket.
Zo besteden we het geld voor de zorg, waar iedereen aan meebetaalt, aan goede medicijnen die het geld waard zijn.
[Van goede zorg verzekerd]
[Niet meer dan nodig, niet minder dan noodzakelijk]
[www.zorginstituutnederland.nl]
Meer informatie of vragen?
Hebt u vragen over dit advies? Mail uw vraag dan naar het Zorginstituut via warcg@zinl.nl.
Planning
| Stap in het proces | Datum |
|---|---|
| Aanlevering dossier compleet | 16 april 2026 |
| Start technische consultatie | tweede of derde week mei 2026 |
| Publicatie advies |
juli 2026 |
Betrokken partijen
Registratiehouder
- Sanofi B.V.
Beroepsgroep
- Stichting Hemato-Oncologie voor Volwassenen Nederland (HOVON)
Patiëntenvereniging
- Stichting Hematon
- Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties (NFK)
Zorgverzekeraars Nederland (ZN)