Weblog

Wobben, wobde, gewobd

Als het gaat om rijksambtenaren koestert het grote publiek het clichébeeld van de slaperige beeldschermstaarder wiens kerncompetentie bestaat uit het afvinken van zinloze regeltjes en het geroutineerd uitbuiten van alle primaire tot en met tertiaire arbeidsvoorwaarden. De waarheid is dat wij ons als meedenkende en ondernemende ambtenaren behoren op te stellen. Sterker nog, als belanghebbende partijen ons het bloed onder de nagels vandaan halen, moeten we uiterst beheerst, onpartijdig en correct blijven.

Niemand houdt perfect elke snipper communicatie bij

Dat lukt natuurlijk nooit 100%. Een melig grapje in een e-mail, een uitbarsting in de Zorginstituut-groepsapp: het kan je zomaar ontglippen. Daar ga je spijt van krijgen zodra de adressanten van een hun onwelgevallig Zorginstituut-besluit een beroep doen op de Wet openbaarheid bestuur (Wob). Ze eisen alle documenten op die daarmee ook maar in de verste verte verband kunnen houden: mails, stukken, whatsapps, telefoonverkeer. Dat kost je een hoop stress. Want niemand houdt perfect elke snipper communicatie bij. Dat hoort natuurlijk wel. Maar als je dat werkelijk zou doen, leef je het over jou bestaand clichébeeld. Gevolg: een heel team is weken tot maanden zoet om al die stukken te reconstrueren en te beoordelen voor vrijgifte.

Blaas alleen stoom af in de coffee corner

Uiteindelijk krijgen de aanvragers hun documentatie, al dan niet verduisterd door de inhoud van een halve tonercartridge per pagina. Maar met wat er overblijft kan een vaardige ontvanger veel bereiken. Via listig knip- en plakwerk in een Zorginstituut-wobdossier rijst al snel een beeld op van malafide ambtelijke samenzweerders wier arbeidsbezigheden voornamelijk bestaan uit dommigheden, foute grappen en denigrerende opmerkingen. De moraal van dit verhaal: kies je woorden alsof je ergste vijand meeleest. Blaas alleen stoom af in de coffee corner. Denk niet dat jouw kritische opmerkingen worden gekwalificeerd als persoonlijke beleidsopvattingen, die de Wob-functionaris barmhartig mag weglakken.

Eenvoudig is het niet

Dat zal alvast helpen. Maar dat is niet afdoende in het posttoeslagenaffairetijdperk. De burger twijfelt meer dan ooit aan de bonafide bedoelingen van de overheid. Suggestie: huur mensen in die houden van zorgvuldig taalgebruik. Als je straks van de wetgever in Wob-documenten minder mag weglakken, is die zorgvuldigheid een geweldig voordeel. Want al zijn je inhoudelijke argumenten nog zo goed, verpakt in een etnisch profilerende bijzin en voorzien van woorden als ‘fraude’, ontploffen ze in je gezicht. Eenvoudig is het niet. Ik ben zelf zo vaak gewobd dat ik de neiging kreeg om mijn persoonlijke beleidsopvattingen op een Post-It te krabbelen, met de toevoeging: eet dit bericht op na lezing. Dus mocht het Zorginstituut ooit zijn toevlucht nemen tot zo’n onwaardige tactiek, dan zou ik het een eer vinden als die doctrine naar mij genoemd wordt.

Martin van der Graaff werkte jarenlang bij het Zorginstituut en werpt nu als gepensioneerde zijn licht op de wereld van de zorg

Reactie toevoegen

U kunt hier een reactie plaatsen. Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw reactie mag maximaal 2000 karakters tellen.

* verplichte velden

Uw reactie mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

Er zijn nu geen reacties gepubliceerd.