Weblog

Samen corona verslaan

Tijdens de tweede lockdown liep ik over de uitgestorven Neude. In het plaveisel ontwaarde ik een half weggesleten felgele sticker
met het randschrift: ‘Houd voldoende afstand. Samen verslaan we corona’. Het geheel symboliseerde fraai doch navrant de  Nederlandse aanpak van de pandemie. De belofte van een verslagen virus begon verdacht veel op een fata morgana te lijken: telkens als je dichterbij komt, vervliegt het droombeeld, om ergens anders weer op te duiken. 

Het zou snel goed komen

Eerst gingen we voor de groepsimmuniteit. Dat werd al snel afstand houden en een kwistig gebruik van ontsmettingsmiddelen. Daarna een intelligente lockdown. Toen we de bevrijding in zicht dachten te hebben, schoot de besmettingsgraad weer omhoog. Op dat moment werden opeens de eerder gesmade mondkapjes verplicht. De horeca en de cultuur gingen opnieuw op slot. Ventilatieruzie, nieuwe lockdown. Gevolgd door een avondklok. Hierbij werd ons een spoedige verlossing in de vorm van vaccinaties voorgespiegeld, maar die kwamen nauwelijks op gang. De Jonge legde zichzelf in Gordiaanse verbale knopen om het allemaal recht te praten. Het zou snel goed komen.

Hadden we toch maar moeten bijkopen

En toen vielen die vaccins tegen qua productiesnelheid. Hadden we toch maar wel moeten bijkopen toen het werd aangeboden. Teleurstellingen vertaalden zich in puberale rellen en brandstichting. Klap op de vuurpijl: GGD-gegevens bleken nog sneller rond te gaan dan twitterberichten. In hoeverre is dit alles onze minister van VWS aan te rekenen? De Jonge doet zijn best, de pandemische hectiek in aanmerking genomen. Maar hij gedraagt zich graag alsof corona een  managementprobleem is en geen crisis. Hij blijft bij elke nieuwe tegenslag verbeter- en uitrolplannetjes beloven en stoere managementtaal uitslaan. Hij suggereert dat hij de hele zaak overziet, maar moet vrijwel dagelijks zijn koers bijstellen. En het negeren van de huisartsen in de vaccinatieprioritering was niet echt een vertrouwenwekkend hoogstandje. Dit was een vakminister niet overkomen.

Boel niet onder controle

Velen passen met graagte oorlogsretoriek toe op een mondiale crisis. Maar wie leiding geeft in tijden van onvoorspelbaarheid en tegenslag, doet er goed aan zijn klassieken te kennen. Winston Churchill begon op 13 mei 1940 niet met de belofte dat Engeland de Duitsers wel even zou verslaan. Integendeel: “We have before us many, many long months of struggle and of suffering.” En niet lang daarna moest hij toegeven: “We are in the presence of a disaster of the first magnitude.” Vertel ons maar liever dat de boel niet onder controle is. En dat de regering zijn best doet om het leven voor iedereen een beetje draaglijk te houden. Als je burgers als volwassenen behandelt, krijg je volwassen gedrag terug. Doe maar gewoon een nieuwe sticker op de Neude. Het is even niet anders.

Martin van der Graaff werkte jarenlang bij het Zorginstituut en werpt nu als gepensioneerde zijn licht op de wereld van de zorg

Reactie toevoegen

U kunt hier een reactie plaatsen. Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw reactie mag maximaal 2000 karakters tellen.

* verplichte velden

Uw reactie mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

Er zijn nu geen reacties gepubliceerd.