Bij de zorg van sommige chronische aandoeningen is de hulp van meerdere artsen en zorgverleners nodig. Bijvoorbeeld de huisarts in samenwerking met een diëtist en een fysiotherapeut of oefentherapeut. Wij spreken dan van ketenzorg. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij diabetes, COPD en cardiovasculair risicomanagement (het van te voren inschatten of er een hoog risico is op hartziekten en/of vaatziekten).

Programma’s ketenzorg

Er bestaan momenteel tenminste 3 programma’s voor ketenzorg. Namelijk die voor diabetes type 2, vasculair risicomanagement en COPD. De zorg in deze ketens is gebaseerd op zogenaamde zorgstandaarden. Een zorgstandaard is een door de zorgverleners afgesproken omschrijving van welke zorg een verzekerde moet ontvangen bij een bepaalde aandoening. Deze standaard vormt het uitgangspunt voor welke zorg de verzekerde ontvangt en wie deze zorg geeft.
Advies en ondersteuning bij voeding en eetgewoonten kunnen onderdeel zijn van ketenzorg. Het maximum van 3 behandeluren dat geldt voor diëtetiek, geldt binnen de ketenzorg niet.

Eigen risico

De kosten voor ketenzorg vallen niet onder het verplicht eigen risico.