Een verzekerde kan onder voorwaarden in aanmerking komen voor hulpmiddelen om iemand te alarmeren. Alarmeringsapparatuur (personenalarmering) kan vergoed worden uit het basispakket (Zorgverzekeringswet, Zvw), de Wet langdurige zorg (Wlz) en de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).

Alarmeringsapparatuur in de Zvw

Alarmeringsapparatuur moet het zelfstandig wonen mogelijk maken als:

  • een verzekerden sociaal redzaam is, en
  • redzaam is in de algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL-redzaam), maar
  • een lichamelijke beperking heeft en door ziekte of gebrek een verhoogd risico loopt in een noodsituatie terecht te komen.

Een verzekerde met een lichamelijke beperking kan voor deze apparatuur in aanmerking komen als:

  • voor de persoon een duidelijke noodzaak bestaat om in geval van nood onmiddellijk medische of technische hulp van buitenaf in te roepen, en;
  • de persoon bovendien gedurende langere tijd op zichzelf aangewezen is, en;
  • de persoon niet in staat is in een noodsituatie de telefoon zelfstandig te bedienen.

De hier bedoelde apparatuur bestaat uit een draagbaar zendertje met een alarmknop die om de hals wordt gedragen. In geval van nood kan de verzekerde gedurende 24 uur per dag op de alarmknop drukken voor hulp van een hulpverlener.

De zorgverzekeraar beoordeelt of een verzekerde aangewezen is op alarmeringsapparatuur vanuit de Zvw. De kosten van de apparatuur en de aansluitkosten worden in dat geval vergoed door de zorgverzekeraar. Abonnementskosten voor alarmeringsapparatuur worden gezien als kosten voor normaal gebruik. Deze kosten moet de verzekerde zelf betalen.

Sleutelkluis

Om bij alarmering toegang tot de woning te krijgen, kan in sommige gevallen een sleutelkluis noodzakelijk zijn. De zorgverzekeraar beoordeelt of een verzekerde aangewezen is op een sleutelkluis. De sleutelkluis is in dat geval onderdeel van de aanspraak op alarmeringsapparatuur en wordt door de zorgverzekeraar vergoed.

Bewakingsapparatuur wiegendood

Bewakingsapparatuur ter voorkoming van wiegendood komt niet in aanmerking voor vergoeding vanuit de basisverzekering. Deze apparatuur komt voor eigen rekening van de verzekerde.

Alarmeringsapparatuur in de Wlz

In het Wlz kompas (pagina 'Begeleiding (Wlz)') is beschreven wat in de Wlz wordt verstaan onder toezicht en personenalarmering, onder ‘Vormen van Begeleiding’, ‘Toezicht en interventie’.

Toezicht en interventie

Toezicht houdt in dat een zorgverlener signaleert of een cliënt hulp nodig heeft en daarop adequaat reageert met een passende interventie. De mate en vorm waarin het toezicht plaatsvindt, hangt af van de situatie van de cliënt. Het kan gaan om permanent toezicht, of 24 uur per dag zorg in de nabijheid. Permanent toezicht betekent onafgebroken toezicht en actieve observatie gedurende het gehele etmaal, waardoor tijdig kan worden ingegrepen. Zorg in de nabijheid betreft een vorm van beschikbaarheid van zorg waarbij op initiatief van de zorgverlener zowel op geplande als op ongeplande momenten zorg wordt geboden.
De kosten van technische voorzieningen (zoals alarmeringssystemen) voor het bieden van toezicht zijn voor de zorgaanbieder die er voor kiest hier gebruik van te maken. Dit geldt voor alle leveringsvormen”.
Een interventie kan bijvoorbeeld correctie van het gedrag inhouden, of het bieden van persoonlijke verzorging of verpleging.

Alarmeringsapparatuur in de Wmo

Alarmeringsapparatuur kan ook worden aangeschaft, omdat dit bijvoorbeeld een gevoel van veiligheid geeft in verband met (hoge) leeftijd. De alarmeringsapparatuur valt dan niet onder het basispakket. De verzekerde kan dan een verzoek voor vergoeding hiervan indienen bij de gemeente waarin hij woont.

Eigen risico

Alarmeringsapparatuur valt onder het eigen risico.

Regelgeving

De aanspraak op hulpmiddelen voor alarmering staat beschreven in:

Zie ook